vrij naar Jesaja 56 : 1-8

Ik weet:
In Jezus heeft u zich laten kennen.
Hij is uw barmhartige Woord.
Hij sprak: Ik ben een Hongerende
en Dorstende,
een Naakte en Vreemdeling,
een Zieke en Gevangene.

Meer dan de mensen van vroeger weet ik van
mensen in wie Jezus te vinden is:
van hongerenden en dorstenden;
van ontrechten en ontheemden;
van gekwetsten en gevangenen.

De krant en de T.V. verbergen ze niet.
Op straat zie ik ze met eigen ogen.
En toch.....
Ik zie U niet,
U blijft verborgen!
Wat is het toch dat me blind doet zijn?

Ze zeggen:
U wordt gekend wanneer we de
niet gekende mens opzoeken.
U wordt geëerd wanneer we
gaan naar de mens zonder aanzien.

Ik ben naar die mens op weg.
Wat houdt me dan toch ver van U?
Waarom ontmoet ik U niet?

Henk van Doorn

“0, Jezus als ik U aanschouw
Dan leeft weer, dat ik van U hou
En dat ook Uw hart mij bemint,
Nog wel als Uw bijzondere vrind.

Al vraagt mij dat meer lijdensmoed,
Och, alle lijden is mij goed,
Omdat ik daardoor U gelijk
En dit de weg is naar Uw Rijk

Ik ben gelukkig in mijn leed,
Omdat ik het geen leed meer weet,
Maar 't alleruitverkorenst lot,
Dat mij vereent met U, o God.

0, laat mij hier maar stil alleen,
Het kil en koud om mij heen,
En laat geen mensen bij mij toe.
't Alleen zijn word ik hier niet moe.

Want Gij, o Jezus, zijt bij mij,
Ik was U nimmer zo nabij.
Blijf bij mij, bij mij, Jezus zoet,
Uw bijzijn maakt mij alles goed.”

Scheveningen gevangenis, 12 - 13 februari 1942