Zoals U waarschijnlijk weet wordt er de laatste tijd gesproken over een fusie tussen de 11 parochies in het Veluwe Rijn verband. Er zijn nu in ons dekenaat 54 parochies. Dat zijn dus ook 54 kerken, 54 besturen, 54 begrotingen, 54 PCI besturen en ga zo maar door. Ons bisdom en het dekenaat hebben besloten dat dit aantal wordt teruggebracht tot 7. Dat moet het besturen gemakkelijker maken en ook de werkzaamheden van de pastoor (die voorzitter is van het parochiebestuur) vereenvoudigen. Ook is de gedachte dat het beheer van onze kerken dan met meer vakmanschap kan worden uitgeoefend.

Dit gaat dus ook gelden voor ons samenwerkingsverband. Elf parochies die sinds 2003 met elkaar in gesprek zijn over samenwerken. Vorig jaar is daar het studentenpastoraat aan toegevoegd. Twaalf levende geloofsgemeenschappen die graag willen samenwerken.

Het bisdom noemt een aantal voordelen van een fusie. Het grootste voordeel zit in de bestuurbaarheid van de grotere parochies. Nadelen zijn dat de locale identiteit verloren gaat of dat de ene parochie de ander gaat overvleugelen. Wij willen niet dat de eigen stijl, het eigen gebruik, de eigen cultuur en gewoonten verloren gaan.

Wij willen het als volgt doen.

Natuurlijk moeten we ons voegen in een opdracht van de bisschop. Dus we moeten fuseren en wel voor januari 2010. Maar de praktijk heeft geleerd dat er verschillende manieren zijn om fusies tot stand te brengen. We moeten er voor waken dat de een de ander opeet zodat locale gemeenschappen gaan verdwijnen.

Wij streven naar één bestuur voor alle 12 gemeenschappen. Dat bestuur heeft slechts drie taken:

• Het is formeel eindverantwoordelijk en het officiële aanspreekpunt voor de bisschop en de deken.
• Het is verantwoordelijk voor het formuleren van de missie en visie, zorgt voor de samengestelde begroting en het afleggen van rekening en verantwoording.
• Het is verantwoordelijk voor het werkgeverschap voor het pastorale team.

Het bestuur delegeert alle andere zaken aan de 12 gemeenschappen. Dus het is de bedoeling dat de eigen gemeenschap (ze mogen geen parochie meer genoemd worden) voor alle andere zaken zelf het beleid ter hand neemt en zelf beslissingen neemt. Zij beheren hun eigen geld en kerkbalans, hun eigen gewoonten en gebruiken, hun eigen vrijwilligers, hun eigen gebouw. Vooral ook, hun eigen pastoraatsgroep en hun eigen pastorale inkleuring. De ontwikkeling van de 12 geloofsgemeenschappen staat dus centraal. En daarmee ook de dagelijkse  verantwoordelijkheden. Dat is de manier waarop wij de opgelegde besturenfusie inhoud willen geven.

Kan dat zo maar?

Ja, wij denken dat het zo zou kunnen. Natuurlijk zijn we in gesprek met het bisdom en het dekenaat om te verkennen wat de mogelijkheden zijn. Maar dit model lijkt ons haalbaar en bruikbaar. In een vergadering met het dekenaat op 22 januari is dat nogmaals bevestigd. Het centrale parochiebestuur gaat zich pas met de lokale situatie bemoeien als die gemeenschap daar zelf om vraagt! Het kan zijn dat er bijzondere wensen of problemen zijn in een gemeenschap. Dan kunnen zij natuurlijk een beroep doen op het centrale parochiebestuur. Maar het is dus niet de bedoeling dat van bovenaf wordt ingegrepen. Als er een vraag om hulp komt (van onderaf) dan kan solidariteit en samenwerking tot oplossing van het probleem leiden. Kernpunt is dus dat we de verantwoordelijkheden zo dicht mogelijk bij de lokale gemeenschap willen houden.

In dit korte stukje kunnen we natuurlijk niet alles vertellen over onze ideeën. En wij weten ook nog niet alles. Het zal nog een spannende tocht worden. Maar die willen we graag samen ondernemen. Gods volk onderweg! U kunt ons natuurlijk altijd benaderen voor een gesprek of met vragen. Maar u zult begrijpen dat uw eerste aanspreekpunt uw eigen bestuur is en blijft.